Το ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε στο αρχοντικό του Vladimir Horowitz στο Upper East Side της Νέας Υόρκης. Ο ίδιος παρουσιάζει αγαπημένα πιανιστικά κομμάτια από το ρεπερτόριό του και ρίχνει φως στην σκέψεις και απόψεις για τη μουσική του. Δείτε στο κανάλι μας στο you tube το trailer του φιλμ.
Κατά τη διάρκεια της ταινίας ο Horowitz συχνά αστειεύεται και μιλά για τους αγαπημένους του συνθέτες: το φίλο του Σεργκέι Ραχμάνινοφ, το Frederic Chopin και το μυστηριώδες σύγχρονο συνθέτη Αλεξάντερ Σκριάμπιν. Η σύζυγος του Horowitz, Wanda, συμβάλλει επίσης στις συζητήσεις, παρουσιάζει φωτογραφικά άλμπουμ και αναπολεί το παρελθόν τους. Δείτε όλο το film εδώ.

    Λίγα λόγια για εκείνον

  • Ο Βλαντιμίρ Χόροβιτς γεννήθηκε 1 Οκτωβρίου 1903. Είναι ένας από τους σημαντικότερους Ρωσο-Αμερικανούς κλασικούς πιανίστες του 20ού αιώνα. 
  • Ξεκίνησε τα πρώτα του μαθήματα μουσικής πολύ μικρός με τη μητέρα του, επίσης πιανίστρια.
  • Στα πρώτα του ρεσιτάλ στη Ρωσία -επικρατούσε εμφύλιος πόλεμος- συχνά αμειβόταν με ψωμί, βούτυρο και σοκολάτα αντί χρημάτων.
  • Μέσα σε ένα χρόνο (1922-1923) έπαιξε σε 23 συναυλίες με 11 διαφορετικά προγράμματα
  • Παρά την επιτυχία του ως πιανίστας, ο ίδιος έλεγε πως ήθελε να γίνει συνθέτης και πως έδινε συναυλίες μόνο και μόνο για να βοηθήσει την οικογένειά του.
  • Το 1925 περνάει τα σύνορα για να συνεχίσει τις σπουδές του, με χρήματα που είχε κρύψει (λαθραία) στις  σόλες των παπουτσιών του. 
  • 12 Ιανουαρίου 1928, κάνει το ντεμπούτο του στις ΗΠΑ, στο περίφημο Κάρνεγκι Χωλ.
  • Το 1933 συνεργάζεται για πρώτη φορά με τον Αρτούρο Τοσκανίνι και αυτή η συνεργασία έμελε να γίνει ισόβια, στη σκηνή και σε ηχογραφήσεις
  • Το 1944 έλαβε την αμερικανική υπηκοότητα.
  • Παρά το εκστασιασμένο του κοινό, ολοένα και έδειχνε αβέβαιος· σε αρκετές περιπτώσεις χρειάστηκε να τον οδηγήσουν με τη βία στη σκηνή, ενώ συχνά ακύρωνε τις εμφανίσεις του.
  • Το 1926 ηχογραφεί σε κυλίνδρους (από τα πρώτα ευρήματα καταγραφής ήχου) μουσική για πιάνο, σε στούντιο στη Γερμανία. Από τότε ξεκινάει μια πλούσια σειρά ηχογραφήσεων οι περισσότερες βραβευμένες (στούντιο, τηλεόραση, ζωντανές συναυλίες, ντοκυμανταίρ). Πλέον όλες οι ηχογραφήσεις του Χόροβιτς διατίθενται σε CD. 
  • Ήταν παντρεμένος με την κόρη του Τοσκανίνι, Βάντα. Εκείνος Εβραίος ενώ η Βάντα Καθολική. Ο ένας δεν μιλούσε τη γλώσσα του άλλου, κι έτσι η επικοινωνία γινόταν στα γαλλικά.
  • Απέκτησαν ένα παιδί που έπεσε θύμα υπερβολικής δόσης ναρκωτικών· ακόμη παραμένει αδιευκρίνιστο αν πέθανε από ατύχημα ή ήταν απόπειρα αυτοκτονίας.
  • Παρά το έγγαμο του βίου του, υπήρχαν έντονες φήμες για ομοφυλοφιλία. Ο Αρτούρ Ρούμπινστάιν αναφέρει πως «όλοι τον γνώριζαν και τον δεχόντουσαν ως ομοφυλόφιλο». Ο ίδιος ο Χόροβιτς αρνήθηκε τον χαρακτηρισμό, αστειευόμενος: «υπάρχουν τρία είδη πιανιστών: Εβραίοι πιανίστες, ομοφυλόφιλοι πιανίστες, και κακοί πιανίστες». Σύμφωνα με πηγές, ψυχιατρικές συνεδρίες, αποτέλεσαν απόπειρα διόρθωσης του σεξουαλικού του προσανατολισμού.
  • Θεραπείες με ηλεκτροσόκ για την κατάθλιψη και χρήση αντικαταθλιπτικών που συνδύασε με την κατανάλωση αλκοόλ το 1982, τον οδήγησαν σε σταδιακή παρακμή της εκτελεστικής του δυνατότητας. Για τα επόμενα δύο χρόνια, οι δημόσιες συναυλίες διακόπηκαν.
  • Έφυγε στις 5 Νοεμβρίου 1989.

Η ταινία τιμήθηκε με δύο βραβεία ΕΜΜΥ στην κατηγορία "Outstanding Classical Program in the Performing Arts" και στην κατηγορία "Outstanding Individual Achievement – Classical Music/Dance Programming Directing." Ορίστηκε επίσης για βραβείο Emmy στην κατηγορία: "Outstanding Sound Mixing for a Variety or Music Series or a Special."