Πώς ξεκίνησε

Το έργο γράφτηκε για μπαλέτο, κατόπιν παραγγελίας που δόθηκε στον Ραβέλ τον Ιανουάριο του 1928, από τη Ρωσίδα φίλη του μπαλαρίνα Ίντα Ρουμπινστάιν και μόνο η ονομασία του παραπέμπει σε ισπανικούς λαϊκούς χορούς.  

O Ραβέλ το καλοκαίρι του 1928 ενώ βρισκόταν σε διακοπές και ετοιμαζόταν να πάει για μπάνιο στη θάλασσα, φώναξε ένα φίλο του και με το ένα δάχτυλο του έπαιξε τη μελωδία στο πιάνο. «Δεν σου φαίνεται κι εσένα ότι έχει κάτι το επίμονο; θα το επαναλάβω αρκετές φορές χωρίς καμία εξέλιξη, αυξάνοντας βαθμιαία την ορχήστρα όσο περισσότερο μπορώ».  

Πατήστε στην εικόνα να δείτε το βίντεο (Classical Music Orchestra Dance Paris 2012 - Maurice Bejart).          

Bolero-Ravel

Πώς έγινε το έργο

Το κομμάτι ολοκληρώθηκε γρήγορα, μέσα σε πέντε μήνες για να το χορογραφήσει η Ρουμπινστάιν. Ο συνθέτης έχοντας σαν βάση τον επίμονα επαναλαμβανόμενο ρυθμό του ταμπούρου, εισάγει ένα  - ένα τα διαφορετικά όργανα της ορχήστρας - δημιουργώντας ένα συνεχές κρεσέντο - που επί 15 λεπτά απλώς και μόνο επαναλαμβάνουν μια απλή μελωδία (η οποία χωρίζεται σε δύο μουσικές φράσεις) και με αυτό τον τρόπο χτίζει όλο του το έργο. Στο τέλος με μια εντυπωσιακή διαφοροποίηση ελευθερώνει όλη αυτή την ένταση και νιώθεις σαν να παρακολουθείς μια έκρηξη πυροτεχνημάτων!

Ο επαναλαμβανόμενος ρυθμός (οστινάτο) 

 

Πώς το δέχτηκε ο κόσμος

Το έργο γνώρισε αμέσως τεράστια επιτυχία προς μεγάλη έκπληξη του Ραβέλ, που πίστευε ότι δεν θα γινόταν αποδεκτό από τους μουσικούς. Το «Μπολερό» μπορεί να μην είναι από τα σπουδαιότερα έργα του Ραβέλ, είναι όμως αναμφισβήτητα το πιο δημοφιλές.

Πώς το μάθαμε στα μουσικά σύνολα Τέττιξ

Bolero με μπαλόνια

 Πατήστε στην εικόνα να δείτε το βίντεο από το μάθημά μας.