Στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας από τα αρχαία χρόνια, ενήλικες και παιδιά -συνήθως αμέσως μετά την περίοδο της Αποκριάς- την 1η ή την 21η Μαρτίου (εαρινή ισημερία), βγαίναν με μεγάλη χαρά να «φωνάξουν» ότι ήρθε η Άνοιξη, έφυγε ο κρύος και άκαρπος Χειμώνας! Η φύση, άρα η ζωή θα αναγεννηθεί. Και πώς το «φωνάζανε;» ...τραγουδώντας κάλαντα! Κάλαντα της Άνοιξης | Χελιδονίσματα

Το έθιμο του καλαντίσματος της Άνοιξης χάνεται στα βάθη των αιώνων, τότε που ακόμη ο Μάρτης ήταν ο Πρώτος μήνας του χρόνου και για να τον προϋπαντήσουν έψελναν ευχές και κάλαντα. Μαζί τους οι καλαντιστές, είχαν ένα ομοίωμα χελιδονιού, τη χελιδόνα. Η χελιδόνα είναι μια κατασκευή, με ένα ομοίωμα χελιδονιού να περιστρέφεται στην κορυφή.

Είναι ένα έθιμο που έχει τις ρίζες του στα αρχαία χρόνια και δυστυχώς έχει αρχίσει να χάνεται. Μέχρι και σήμερα βέβαια, οι μητέρες δένουν στα χέρια των παιδιών τους ένα χρωματιστό βραχιολάκι από κλωστές, για να μην «κάψει» τα παιδιά τους ο ήλιος της Άνοιξης. Το βραχιολάκι αυτό το φοράνε μέχρι την Ανάσταση ή μέχρι να δουν τα πρώτα χελιδόνια... Τότε το «πετάμε» στα κεραμίδια του σπιτιού μας ή το αφήνουμε σε μια τριανταφυλιά για να μπορεί από εκεί να το πάρει το χελιδόνι για να χτίσει τη φωλιά του. 

Χελιδονίσματα τραγουδάμε την και 21η Μαρτίου (εαρινή ισημερία), κρατώντας στα χέρια μας τη χελιδόνα. 
Μια κατασκευή με ένα ομοίωμα χελιδονιού που περιστρέφεται στην κορυφή, στολισμένη με φύλλα κισσού, κουδουνάκια ή πολύχρωμα χαρτιά. 
 
Πατήστε εδώ και δείτε: Πώς φτιάξαμε τις χελιδόνες μας!
 
 
Κι εμείς στην τάξη φτιάχνουμε τις δικές μας χελιδόνες, τραγουδόντας τα κάλαντα του Μάρτη. Ακούστε τα εδώ.